هر شائبهء ريا و دواعى ديگر است و گرنه اخلاص در عمل نيز مراتب و درجاتى دارد مثل يقين و ايمان . وبالاترين مرتبه همان است كه در عمل ، فقط و فقط قصدش خدا و حبّ خدا و رضاى خدا و قرب به او باشد و داعيش نه بهشت و رضوان ، نعيم و ثواب ، حور و غلمان و نه تحصيل امان از آتش و عذاب جهنم و نيران باشد كه : صحبت حور نخواهم كه بود عين قصور * با خيال تو اگر بادگرى پردازم چنان كه از حضرت صادق - عليه السلام - منقول است كه : « العبادة عَلى ثَلاثَة : قَومٌ عَبَدوا اللَّه عَزَّوَجَلَّ خَوْفَاً فَتِلْكَ عِبادَةُ العبيد وقَومٌ عَبَدُوااللَّه تَبارَكَ وَتَعالى طَلَبَ الثوابِ فَتِلكَ عبادَة الاجراء